Detektor wysokości dźwięku

Informacja zwrotna dotycząca wysokości dźwięku w czasie rzeczywistym to najszybszy sposób na rozwiązanie problemów z intonacją podczas ćwiczeń wokalnych. Naciśnij „Start Listening”, a następnie wyśpiewaj samogłoskę na docelowej nucie. Na wyświetlaczu pojawi się nazwa najbliższej nuty (np. A4), dokładna częstotliwość w Hz oraz odchylenie w centach w zakresie od −50¢ do +50¢. Odchylenie ujemne oznacza, że śpiewasz płasko (poniżej docelowej wysokości); odchylenie dodatnie oznacza ostro. Postaraj się utrzymać wskaźnik na poziomie 0 centów przez kilka sekund, zanim przejdziesz do następnej nuty — w ten sposób jednocześnie trenujesz słuch i pamięć mięśniową strun głosowych.

Najlepiej sprawdzają się długie samogłoski — otwarte dźwięki, takie jak „ah” i „oo”, generują stabilną częstotliwość podstawową, na której detektor może się zsynchronizować. Spółgłoski i szybkie zmiany tonu dezorientują algorytm. W przypadku ćwiczeń skalowych śpiewaj skalę durową po jednej nucie na raz i sprawdzaj, czy każdy stopień mieści się w zakresie ±10¢ od wartości docelowej. W przypadku ćwiczeń interwałowych zaśpiewaj dźwięk podstawowy, a następnie tercję, kwintę lub oktawę powyżej niego i sprawdź każdą wysokość dźwięku osobno na wyświetlaczu. Aby znaleźć swój komfortowy zakres śpiewu, płynnie przechodź od najniższego dźwięku, jaki jesteś w stanie utrzymać, do najwyższego i zwróć uwagę, gdzie odczyty przestają być czyste — to właśnie twój zakres użytkowy. Połącz to z detektorem akordów, gdy chcesz śpiewać harmonie do nagranego podkładu, lub użyj Metronom aby utrzymać stałe tempo rozgrzewki, skupiając się jednocześnie na wysokości dźwięku.

Detektor działa jako stroik chromatyczny dla dowolnego monofonicznego instrumentu akustycznego. Należy zagrać pojedynczą nutę, utrzymać ją przez jedną do dwóch sekund, a następnie odczytać odchylenie w centach. Wartość 0¢ oznacza, że nuta jest idealnie nastrojona; odchylenie ±5¢ jest niesłyszalne dla większości słuchaczy; przy odchyleniu powyżej ±20¢ nuta będzie brzmiała zauważalnie fałszywie w zespole. Zakres wyświetlania wynosi ±50¢, co obejmuje pełny półton korekty w obu kierunkach.

Aby nastroić gitarę, należy stroić kolejno sześć standardowych strun — E2, A2, D3, G3, B3, E4 (od najniższej do najwyższej). Należy mocno szarpnąć każdą strunę i pozwolić jej wybrzmieć; regulować kołek strojący, aż odczyt centów ustabilizuje się w pobliżu zera. W przypadku skrzypiec, altówki i wiolonczeli struny otwarte są nastrojone w kwintach czystych — należy zagrać każdą strunę długim dźwiękiem i nastroić ją do wysokości koncertowej. Muzycy grający na instrumentach dętych blaszanych mogą rozgrzać się, grając długi ton i sprawdzając odchylenie wysokości dźwięku w miarę nagrzewania się instrumentu; instrumenty dęte drewniane należy stroić w temperaturze występu, a nie na zimno. Większość zespołów stosuje A=440 Hz jako odniesienie koncertowe, choć niektóre orkiestry preferują A=442. Wskazówka: przed strojeniem wyłącz efekt wibrato, chorus, pogłos lub wszelkie efekty pedałowe — efekty modulacyjne zniekształcają częstotliwość podstawową i uniemożliwiają dokładny odczyt. Jeśli chcesz również określić tonację utworu z nagrania, użyj funkcji Wyszukiwarka tonacjilub sprawdź skład harmoniczny dźwięku za pomocą analizatora widma.

Z dokładnością do 1 centa w przypadku dźwięków ciągłych. Hałaśliwe otoczenie lub bardzo niskie/wysokie tony mogą obniżyć dokładność.

Tak. Zagraj na każdej strunie i sprawdź wyświetlaną nazwę nuty oraz wartość w centach. Stroić tak długo, aż odchylenie wyniesie 0 centów.

Najlepiej sprawdzają się instrumenty monofoniczne (głos, flet, pojedyncze nuty na gitarze). Akordy i źródła polifoniczne są trudniejsze do wykrycia — w takich przypadkach warto skorzystać z funkcji Chord Detector.

Detektor pobiera próbki sygnału z mikrofonu bezpośrednio za pomocą interfejsu Web Audio API i przeprowadza autokorelację lokalnie na urządzeniu użytkownika. Strumień audio nigdy nie opuszcza urządzenia — jest przetwarzany w czasie rzeczywistym przez kod JavaScript działający lokalnie na urządzeniu użytkownika, a następnie natychmiast usuwany.

Tak. Wyśpiewaj długą samogłoskę na docelowej nucie (np. A4 = 440 Hz). Na wyświetlaczu pojawi się wykryta nuta oraz odchylenie w centach. Poćwicz utrzymywanie wskaźnika w pozycji środkowej na poziomie 0¢ przez kilka sekund. W ramach ćwiczeń interwałowych zaśpiewaj dwie nuty po kolei i sprawdź wysokość każdej z nich osobno. Połącz to z funkcją wykrywania akordów, aby uzyskać kontekst harmoniczny.

Tak. Nadaje się każdy instrument monofoniczny, który wydaje czystą, długotrwałą nutę — trąbka, saksofon, klarnet, flet, skrzypce, wiolonczela, kontrabas. Należy nastroić instrument do wysokości koncertowej (domyślnie A = 440 Hz). Aby uzyskać jak najdokładniejszy odczyt, graj po jednej nucie na raz. W przypadku instrumentów polifonicznych, takich jak fortepian czy akordy gitarowe, należy zamiast tego użyć funkcji wykrywania akordów.