Brizm
Narzędzie do sprawdzania bezstratności plików audio
Sprawdź, czy Twoje pliki FLAC, WAV lub AIFF są rzeczywiście bezstratne, czy też zostały transkodowane. Aplikacja działa bezpośrednio na Twoim urządzeniu — pliki nie są w żadnym momencie przesyłane do serwera.
Przeciągnij tutaj pliki audio lub kliknij, aby wybrać pliki
FLAC, WAV, AIFF, MP3, M4A · przetwarzane na Twoim urządzeniu
Jak sprawdzić, czy plik audio jest bezstratny
- 1 Prześlij plik w formacie FLAC, WAV, AIFF, MP3 lub M4A
- 2 Przejrzyj spektrogram — gwałtowne poziome załamanie oznacza, że dźwięk został zakodowany metodą stratną
- 3 Użyj przycisków nakładki, aby zaznaczyć elementy charakterystyczne: linię odcięcia, luki spektralne, SBR, pre-echo
- 4 Sprawdź wynik analizy i skorzystaj z przewodnika kryminalistycznego znajdującego się pod wynikiem, aby dowiedzieć się, co zostało wykryte
Jak odczytywać spektrogram
Spektrogram przedstawia wszystkie częstotliwości sygnału audio w funkcji czasu. Oś pozioma to czas (od lewej do prawej), oś pionowa to częstotliwość (niskie częstotliwości na dole, wysokie na górze), a jasność wskazuje poziom energii. Oto, na co należy zwrócić uwagę.
Jak wygląda prawdziwa kompresja bezstratna?
Prawdziwe nagranie bezstratne wypełnia cały spektrogram od dołu do góry. Zauważysz kolory i fakturę aż do częstotliwości Nyquista (22,05 kHz dla plików 44,1 kHz). Energia naturalnie zanika w górnej części — większość utworów muzycznych zawiera mniej składowych o wysokiej częstotliwości — ale nie ma tu nagłego odcięcia. Widoczne jest jedynie stopniowe, nierównomierne zanikanie z widoczną teksturą szumu nad treścią muzyczną.
Co sprawdzić: Włącz nakładkę Cutoff — powinna znajdować się na granicy Nyquista lub w jej pobliżu. Nakładka Holes powinna wyświetlać bardzo niewiele punktów (naturalny dźwięk nie zawiera luk psychoakustycznych).
Jak wygląda plik po transkodowaniu?
Plik przekonwertowany z formatu MP3/AAC do formatu FLAC/WAV wykazuje ostrą poziomą linię, powyżej której cała zawartość nagle zanika. Powyżej tej linii: jednolita czerń. Poniżej niej: normalny dźwięk. Ta „półka” jest charakterystycznym znakiem kompresji stratnej — koder trwale odrzucił częstotliwości powyżej tego punktu.
Co sprawdzić: Włącz/wyłącz opcję Cutoff — czerwona linia przerywana wskazuje górną granicę częstotliwości kodera. Włącz/wyłącz opcję Holes — pomarańczowe kropki skupią się w górnych pasmach, w których model psychoakustyczny usunął częstotliwości zamaskowane. Jeśli plik był w formacie HE-AAC, nakładka SBR może wyświetlać niebieskie pasmo w miejscach, gdzie częstotliwości zostały syntetycznie zrekonstruowane.
Co przedstawiają warstwy nakładkowe?
| Nakładka | Kolor | Co to pokazuje | Dobry znak | Zły znak |
|---|---|---|---|---|
| Wartość graniczna | Czerwona linia | Wykryty pułap częstotliwości | W pobliżu częstotliwości Nyquista (>20,5 kHz) | Ostre pasmo przy 16–19 kHz |
| Otwory | Pomarańczowe kropki | Ciche kosze na śmieci obok hałaśliwych sąsiadów | Niewiele kropek lub ich brak | Gęste skupiska = maskowanie kodeku |
| Pomoc dla małych przedsiębiorstw | Niebieska opaska | Częstotliwości odtworzone syntetycznie | Nie widać żadnego pasma | Sygnatura HE-AAC/mp3PRO |
| Pre-echo | Żółte linie | Szum przed głośnymi impulsami | Bez kolejek | Artefakt blokowy w obrazowaniu MDCT (MP3/AAC) |
Jak korzystać z elementów sterujących powiększeniem
Stanowisko kryminalistyczne umożliwia szczegółową analizę określonych zakresów częstotliwości:
- Suwak częstotliwości — najedź kursorem na lewą krawędź spektrogramu, aby wyświetlić dwa pionowe suwaki. Przesuń je, aby powiększyć pasmo częstotliwości (np. 15–22 kHz, aby sprawdzić obszar odcięcia).
- Ctrl+przewijanie — powiększa oś częstotliwości, wyśrodkowując ją względem pozycji kursora. Doskonałe rozwiązanie do szybkiego przeglądu bez konieczności opuszczania spektrogramu.
- Zaznacz przez przeciągnięcie — kliknij i przeciągnij prostokąt, aby powiększyć konkretny obszar czasu i częstotliwości. Przydatne do sprawdzania poszczególnych impulsów pod kątem obecności echa wstępnego.
- Kliknij dwukrotnie lub naciśnij przycisk Resetuj, aby powrócić do pełnego widoku.
Tabela odniesienia dla częstotliwości granicznej
Różne szybkości transmisji charakteryzują się charakterystycznymi częstotliwościami odcięcia. Jeśli wykryta częstotliwość odcięcia pokrywa się z jedną z nich, plik został prawie na pewno poddany transkodowaniu:
| Wartość graniczna | Prawdopodobne źródło | Co to oznacza |
|---|---|---|
| < 16,5 kHz | 128 kilobitów na sekundę w formacie MP3 | Zdecydowanie przekodowano — znaczna utrata jakości |
| 16,5 – 19 kHz | MP3 o przepływności 192 kilobitów na sekundę | Przekodowano — umiarkowana utrata jakości |
| 19–20,5 kHz | MP3 320 kbps / AAC 256 | Transkodowane — niewielka utrata jakości, trudniejsza do wykrycia |
| > 20,5 kHz | Prawdziwa bezstratność | Nie wykryto sztucznego odcięcia — prawdziwy format bezstratny |
A co z fałszywymi plikami w jakości Hi-Res i plikami poddanymi skalowaniu?
Pliki typu „Fake Hi-Res” rzekomo mają rozdzielczość 24 bity/96 kHz, ale w rzeczywistości zawierają dźwięk 16-bitowy uzupełniony zerami. Narzędzie wykrywa to na dwa sposoby: sprawdzając, czy surowe bajty próbek mają dolne bity wypełnione zerami (WAV/AIFF), oraz sprawdzając, czy zdekodowane próbki zmiennoprzecinkowe dopasowują się do siatki kwantyzacji 16-bitowej (działa również w przypadku formatów FLAC/ALAC). W przypadku wykrycia takiego pliku wynik wyświetla się jako Upscaled wraz z efektywną głębią bitową.
Plik z podwyższoną częstotliwością próbkowania jest inny — plik ten ma deklarowaną wysoką częstotliwość próbkowania (np. 96 kHz), ale cała zawartość spektralna kończy się znacznie poniżej granicy Nyquista, co sugeruje, że został on poddany upsamplingowi ze źródła o niższej rozdzielczości.
A co z procentem ufności?
Poziom pewności odzwierciedla łączną wagę 9 sygnałów wykrywania. Wysoki poziom pewności oznacza, że wiele sygnałów silnie się ze sobą pokrywa (np. ostre odcięcie + cichy poziom szumu tła + luki spektralne + spójna wariancja odcięcia = jednoznaczne transkodowanie). Niski poziom pewności oznacza, że sygnały są niejednoznaczne lub sprzeczne — jako dodatkowy kontekst należy wykorzystać nakładki spektrogramu. Wyraźna pozioma półka wskazuje na transkodowanie; rozmyte, nierównomierne wyciszenie sugeruje naturalne zanikanie sygnału ze źródła analogowego.
