Brizm
Narzędzie do sprawdzania bezstratności plików audio
Sprawdź, czy Twoje pliki FLAC, WAV lub AIFF są prawdziwymi plikami bezstratnymi, czy też zostały przekodowane. Aplikacja działa na Twoim urządzeniu — pliki nie są w żadnym wypadku przesyłane do serwera.
Przeciągnij tutaj pliki audio lub kliknij, aby wybrać pliki
FLAC, WAV, AIFF, MP3, M4A · przetwarzane na Twoim urządzeniu
Jak sprawdzić, czy plik audio jest bezstratny
- 1 Prześlij plik w formacie FLAC, WAV, AIFF, MP3 lub M4A
- 2 Przejrzyj spektrogram — gwałtowne obniżenie poziomu w poziomie oznacza, że plik audio został skodowany metodą stratną
- 3 Użyj przycisków nakładki, aby zaznaczyć elementy charakterystyczne: linię odcięcia, luki spektralne, SBR, pre-echo
- 4 Sprawdź wynik i skorzystaj z przewodnika kryminalistycznego znajdującego się pod wynikiem, aby dowiedzieć się, co zostało wykryte
Jak odczytywać spektrogram
Spektrogram przedstawia wszystkie częstotliwości sygnału audio w funkcji czasu. Oś pozioma to czas (od lewej do prawej), oś pionowa to częstotliwość (niskie częstotliwości u dołu, wysokie u góry), a jasność wskazuje poziom energii. Oto, na co należy zwrócić uwagę.
Jak wygląda prawdziwa bezstratna kompresja?
Prawdziwe nagranie bezstratne wypełnia cały spektrogram od dołu do góry. Widoczne są barwy i faktura aż do częstotliwości Nyquista (22,05 kHz dla plików 44,1 kHz). Energia naturalnie zanika w górnej części — większość utworów muzycznych zawiera mniej składowych o wysokiej częstotliwości — ale nie ma tu nagłego odcięcia. Widoczne jest jedynie stopniowe, nierównomierne zanikanie z widoczną fakturą szumu powyżej treści muzycznej.
Co sprawdzić: Włącz nakładkę „Cutoff” — jej wartość powinna znajdować się na granicy Nyquista lub w jej pobliżu. Nakładka „Holes” powinna wyświetlać bardzo niewiele punktów (naturalny dźwięk nie zawiera luk psychoakustycznych).
Jak wygląda plik po transkodowaniu?
Plik przekonwertowany z formatu MP3/AAC do formatu FLAC/WAV wykazuje ostrą poziomą linię, powyżej której cała zawartość nagle zanika. Powyżej tej linii: jednolita czerń. Poniżej: normalny dźwięk. Ta „półka” jest charakterystycznym znakiem kompresji stratnej — koder trwale odrzucił częstotliwości powyżej tego punktu.
Co sprawdzić: Toggle Cutoff — czerwona linia przerywana przebiega wzdłuż górnej granicy częstotliwości kodera. Toggle Holes — pomarańczowe kropki skupiają się w górnych pasmach, gdzie model psychoakustyczny usunął częstotliwości zamaskowane. Jeśli plik był w formacie HE-AAC, nakładka SBR może wyświetlać niebieskie pasmo w miejscach, gdzie częstotliwości zostały odtworzone syntetycznie.
Co przedstawiają warstwy nakładki?
| Overlay | Color | What It Shows | Good Sign | Bad Sign |
|---|---|---|---|---|
| Cutoff | Red line | Detected frequency ceiling | Near Nyquist (>20.5 kHz) | Sharp shelf at 16-19 kHz |
| Holes | Orange dots | Silent bins next to loud neighbors | Few or no dots | Dense clusters = codec masking |
| SBR | Blue band | Synthetically replicated frequencies | No band visible | HE-AAC/mp3PRO signature |
| Pre-echo | Yellow lines | Noise before loud transients | No lines | MDCT block artifact (MP3/AAC) |
Jak korzystać z elementów sterujących powiększeniem
Stanowisko kryminalistyczne umożliwia szczegółową analizę określonych zakresów częstotliwości:
- Frequency slider — hover on the left edge of the spectrogram to reveal two vertical sliders. Drag them to zoom into a frequency band (e.g. 15-22 kHz to inspect the cutoff region).
- Ctrl+Scroll — zoom the frequency axis centered on your cursor position. Great for quick inspection without leaving the spectrogram.
- Drag to select — click and drag a rectangle to zoom into a specific time + frequency region. Useful for inspecting individual transients for pre-echo.
- Double-click or press the Reset button to return to the full view.
Tabela odniesienia częstotliwości granicznych
Różne szybkości transmisji mają charakterystyczne częstotliwości odcięcia. Jeśli wykryta częstotliwość odcięcia pokrywa się z jedną z nich, plik został prawie na pewno transkodowany:
| Cutoff | Likely Source | What It Means |
|---|---|---|
| < 16.5 kHz | 128 kbps MP3 | Definitely transcoded — significant quality loss |
| 16.5 – 19 kHz | 192 kbps MP3 | Transcoded — moderate quality loss |
| 19 – 20.5 kHz | 320 kbps MP3 / 256 AAC | Transcoded — minor quality loss, harder to detect |
| > 20.5 kHz | True lossless | No artificial cutoff detected — genuine lossless |
A co z fałszywymi plikami w jakości Hi-Res i plikami poddanymi skalowaniu?
Pliki typu „Fake Hi-Res” podają parametry 24-bit/96 kHz, ale w rzeczywistości zawierają dźwięk 16-bitowy uzupełniony zerami. Narzędzie wykrywa to na dwa sposoby: sprawdzając, czy surowe bajty próbek mają dolne bity uzupełnione zerami (WAV/AIFF), oraz sprawdzając, czy zdekodowane próbki zmiennoprzecinkowe przylegają do siatki kwantyzacji 16-bitowej (działa również w przypadku formatów FLAC/ALAC). W przypadku wykrycia, wynik pokazuje „Upscaled” wraz z efektywną głębią bitową.
W przypadku pliku z podwyższoną częstotliwością próbkowania sytuacja wygląda inaczej — plik ten ma rzekomo wysoką częstotliwość próbkowania (np. 96 kHz), ale cała zawartość widmowa kończy się znacznie poniżej granicy Nyquista, co sugeruje, że został on poddany upsamplingowi ze źródła o niższej rozdzielczości.
A co z poziomem ufności?
Poziom pewności odzwierciedla łączną wagę 9 sygnałów wykrytych. Wysoki poziom pewności oznacza, że wiele sygnałów jest ze sobą silnie zgodnych (np. ostre odcięcie + cichy poziom szumu tła + luki spektralne + spójna wariancja odcięcia = jednoznaczne transkodowanie). Niski poziom pewności oznacza, że sygnały są niejednoznaczne lub sprzeczne — w takim przypadku należy wykorzystać nakładki spektrogramu jako dodatkowy kontekst. Wyraźna pozioma półka wskazuje na transkodowanie; rozmyte, nierówne wyciszenie sugeruje naturalne zanikanie sygnału ze źródła analogowego.
